Charakterystyczne dla Zamoyskich przekonanie o wartości pracy na rzecz społeczeństwa oraz doświadczenia Władysława z Australii i USA sprawiły, że skutecznie włączył się on w procesy modernizacyjne, które w drugiej połowie XIX w. nie ominęły Galicji. Zakopane dawało szerokie pole do działania.
Najbardziej spektakularnym projektem zrealizowanym przy udziale Zamoyskiego była budowa linii kolejowej z Chabówki do Zakopanego, co było kluczowe dla przyszłości kurortu, gdyż podłączało go do krajowej sieci transportu zbiorowego. Władysław zaangażował się również w elektryfikację miejscowości oraz budowę wodociągów, przy tej okazji blisko współpracując z dr. Andrzejem Chramcem – lekarzem i społecznikiem oraz wójtem Zakopanego. Dbałość o lokalny rynek zaowocowała założeniem w 1891 r. Chrześcijańskiej Spółki Handlowej, która zaopatrywała kuracjuszy i miejscowych w artykuły spożywcze, kolonialne, odzież, produkty żelazne oraz wyroby rzemiosła. W latach 1910-1911 hrabia wzniósł przy Krupówkach nowoczesny budynek dla Spółki – Bazar Polski, gdzie poza miejscem obrotu towarów zaaranżowano także przestrzeń wystawienniczą.
Na wsparcie Władysława Zamoyskiego mogły liczyć miejscowe parafie, szkoły oraz liczne inicjatywy społeczne, w tym: Muzeum Tatrzańskie, dzieło Św. Brata na Kalatówkach i Śpiącej Górze, zakopiańskie gniazdo Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, Ochotnicza Straż Pożarna, Biblioteka Publiczna czy Chrześcijańskie Spółdzielcze Stowarzyszenie Urzędników Państwowych w Zakopanem. Jego zaangażowanie było dalekowzroczne, przyczyniając się do trwałego rozwoju społecznego, gospodarczego oraz kulturalnego regionu.
