Władysław Zamoyski przebywa w Starej Lubowli na Spiszu, której właścicielem jest jego kuzyn Andrzej Przemysław Zamoyski. W miejscu tym przez pewien czas schronienie znalazła Szkoła Domowej Pracy Kobiet, również zmuszona przez władze pruskie do zaprzestania działalności w Wielkim Księstwie Poznańskim. We wrześniu 1887 r. Hrabia prowadził poszukiwania majątku na terenie zachodniej Galicji, w którym mogłaby znaleźć dogodne warunki dla swego funkcjonowania Szkoła Domowej Pracy Kobiet. Ostatecznie Zamoyscy nie nabyli nieruchomości na ten cel, lecz wkrótce zdecydowali się na dwuletnią dzierżawę pałacu w Kalwarii Zebrzydowskiej. Kiedy w 1889 r. Władysław kupił Zakopane, wówczas Szkoła Jadwigi znalazła gościnne schronienie w zakopiańskiej willi Adasiówka Róży Raczyńskiej. Dopiero w lipcu 1891 r. Szkoła mogła przenieść się do nowej siedziby w Kuźnicach – przebudowanego budynku dawnej administracji miejscowych hut. Po objęciu w posiadanie majątku zakopiańskiego hrabia przystąpił do intensywnej rewitalizacji mocno zaniedbanego obszaru dworskiego, z licznymi obiektami po dawnej działalności hutniczej. Wyremontowane oraz nowe budynki przeznaczył na potrzeby Szkoły oraz administracji i działalności gospodarczej zarządu dóbr. Zakład zajmował tę siedzibę do końca swego istnienia.
13 czerwca 2025
